Ana Sayfa arrow Şiirlerle Menkîbeler arrow Hazreti Hatîce'nin İmana Gelmesi
Hazreti Hatîce'nin İmana Gelmesi PDF Yazdır E-posta

Server-i kâinât”a gelince peygamberlik,

Hatîce vâlidemiz îmân etti Ona ilk.

 

Resûl’ün teblîğine, hiç tereddüt etmeden,

(Peki!) deyip, îmânla şereflendi ilk hemen.

 

Abdest almasını da, öğrenip Ondan bizzât,

Sonra namâz kıldılar, birlikte iki rekât.

 

Hatîce vâlidemiz”, Resûl’ün her emrine,

(Peki!) deyip, severek getirirdi yerine.

 

Kâfirler alay edip, üzseydi Peygamberi,

Onun tesellîsiyle, râhatlardı kalpleri.

 

Derdi: (Yâ Resûlallah, üzülmesin hiç kalbin.

İtâat edecektir sonunda sana kavmin.)

 

Ondan sonra, Resûl’e önce îmân eden zât,

Arkadaşı, hazreti “Ebû Bekir”dir bizzât.

 

O bir rüyâ görmüştü, yirmi sene önce tam.

Gökten “Dolunay” inip, parçalandı tamâmen.

 

Ve düştü her parçası bir evin üzerine.

Sonra hepsi birleşip, yükseldi göğe yine.

 

O sabah, heyecânla uyanıp çıktı evden.

Bir yehûdî âlime anlattı bunu hemen.

 

O dedi: (Bu, karışık rüyâdır, tâbir olmaz.)

Bu sefer “Bahîra”ya gitti ve eyledi arz.

 

O dedi ki: (Kureyş’ten, bir Peygamber çıkacak.

Onun hidâyet nûru, her yere yayılacak.

 

Sen, Onun hayâtında olacaksın vezîri.

Vefâtından sonra da, olursun halîfesi.)

 

Çok hayrette kalarak onun bu tâbirine,

Yirmi sene, bunu hiç anlatmadı birine.

 

Vaktâ ki “Resûlullah” teblîğ etti dînini,

Hâtırladı hemen o râhibin dediğini.

 

Koşup geldi Resûl’ün huzûruna ânında,

Dedi: (Bir şey işittim, bu gün senin hakkında.

 

Peygamber olduğunu, Kureyş’e der imişsin.

Bu yüzden koşup geldim. bunu anlamak için.

 

Lâkin her Peygamberin. Peygamber olduğuna.

Delîli vardır elbet. delîlin nedir buna?)

 

Buyurdu ki: (Delîlim şudur ki bunun için:

Sen, yirmi sene önce, bir rüyâ görmüş idin.

 

Bir yehûdî âlime, rüyânı eyledin arz.

O dedi: (Bu, karışık rüyâdır, tâbir olmaz.)

 

Ayrılıp gittin hemen ve buldun Bahîra’yı.

Dedin ki: (Tâbir eyle gördüğüm şu rüyâyı.)

 

O dedi ki: (Kureyşten, bir Peygamber çıkacak.

Hidâyetinin nûru, her yere yayılacak.)

 

Sen, onun tâbirine pek çok hayret eyledin.

Ve bunu, yirmi yıldır kimseye söylemedin.)

 

Hazreti Ebû Bekir, sevindi buna gâyet.

Hemen cânü gönülden getirdi bir şehâdet.

 

Dedi: (Yâ Resûlallah, şehâdet ederim ki,

Sen, Allah tarafından Resûl’sün elbette ki.

 

Senin Peygamberliğin elbet haktır, doğrudur.

Nübüvvetinin nûru, bu cihânı doldurur.)

 

Böylelikle islâmda, yetişkin kimselerden,

İlk îmâna gelmekle, O oldu şereflenen.

 
< Önceki   Sonraki >